شمارهٔ ۱۳۸۲

ای صبا آخر چرا افتان و خیزان می روی زود بشتاب ار به کاری سوی جانان می روی حال یعقوب ستمکش پیش یوسف بازگوی نیک می دانی تو حالم چون ز کنعان می روی درد بی درمان ما را گر توانی هم به لطف چاره ای کن چاره ای چون پیش درمان می روی قصه سوز درون بلبل شوریده دل لطف کن با گل بگو چون سوی بستان می روی حالت حزن دل تنگم ز تو پوشیده نیست یک به یک با او بگو کز بیت احزان می روی با دل سرگشته ام گو تا به کی در کوی دوست با دل پر آتش و با چشم گریان می روی صورت حال خرابی جهان را عرضه دار چون به نزد مالک ملک سلیمان می روی