شمارهٔ ۱۷
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
صبحی به چمن سوسن آزاد بخاست
وز قامت خود صحن چمن می آراست
رخسار چو لاله اش بدیدم گفتم
در سوخته خرمن زدن آتش نه رواست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş