شمارهٔ ۹۵۰
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
دو زلف سرکشش پر تاب دیدم
دو طاق ابرویش محراب دیدم
بگردانید چشم و رو ز سویم
عظیمش با جهان در تاب دیدم
دلم خون شد به حال مردم چشم
که در خون دلش غرقاب دیدم
به عشقت دیده جان چون گشادم
دل مجروح پر خوناب دیدم
وفا در خوبرویان نیست ممکن
که روشن آن سخن چون آب دیدم
دری گفتم گشاد از وصل بر من
عنایت با منش زان باب دیدم
به بحر عشق او غواص گشتم
بسی دریای بی پایاب دیدم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş