شمارهٔ ۶۹

ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
باز غم تاختن چنان آورد که دل خسته را بجان آورد خویشتن در دهان مرگ افکند هر که نام تو بر زبان آورد زلفت از حد ببرد جور و جفا تا مرا باز در فغان آورد دل برد پای مزد جان خواهد رسم نوبین که در جهان آورد آنچه با ما همیکند غم تو بعبارت نمیتوان آورد چه کسی با سگم برابر کرد کاولم لقمه استخوان آورد از همه خرمی بشستم دست تا غمت پای در میان آورد دل چو تو پایمزد کرد بدست اینهمه درد سر ازآن آورد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.