شمارهٔ ۱۰۱۴
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
ترا دو ابروی پیوسته بر جبین شکفته
بود چو مطلع برجسته در زمین شکفته
مجو کدورت اطن زهم نشین شکفته
که هست آینه روی دل جبین شکفته
مرا به پهلوی پر داغ تیر سینه شکافش
بود چو مصرع برجسته در زمین شکفته
مدام ساده ز چین جبهه اش چو آینه باشد
اسیر مشرب آن شوخ نازنین شکفته
عتاب و لطف نکویان بهم چو شکر و شیر است
هلاک عالم ترکان خشمگین شکفته
درون سینه من جوش می زند گل داغش
خدا نصیب کند یار دلنشین شکفته
به باغ سینه جویا که رشک خلد برین است
ز داغ سرزده گلهای آتشین شکفته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş