شمارهٔ ۱۷۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
خط پشت لب میگون تو عنوان گل است
دهنت نقطه بسم الله دیوان گل است
شده از یاد تو هر قطره خونم چمنی
موج خون جگرم جوش خیابان گل است
مزه از شور دلم رفت چو زخمش به شد
نمک ناله بلبل لب خندان گل است
دهنت غنچه نشکفته باغ سخن است
خنده زیر لبت چاک گریبان گل است
نحسن رنگین تو از بس نمکین افتاده است
چشم جویا ز خیال تو نمکدان گل است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş