شمارهٔ ۱۷۳
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
گر بخرامد نسیم خلد برین است
چون بنشیند بهشت روی زمین است
ناز تو رنگینی جمال تو افزود
شهپر طاووس حسن چین جبین است
مست نگاهم تبسمی مزه ام بس
لعل تو از خنده پسته نمکین است
از چه نگردم به گرد دشت چو مجنون
لیلی چشم سیهت خانه نشین است
دیده بد دور از رخی که ز عکسش
آینه رشک نگارخانه چین است
برد ز جویا توان و صبر به یغما
نرگسش مستش که رهزن دل و دین است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş