شمارهٔ ۲۵۶
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت
به باغ غنچه گل چون فتیله عنبر سوخت
زجلوه ای که نمود آفتاب دیدارت
در آینه چون پر و بال برق جوهر سوخت
اگرچه یافته صد خلعت گداز تنم
چو شمع آتش شوق تو بازم از سر سوخت
کسی که گرم رو راه نیستی گردید
گداخت شمع صفت بال سعیش و پر سوخت
بیا به باغ که بیم از نگاه نرگس نیست
سپند چشم بدت لاله تا به مجمر سوخت
زشرح نامه پرسوز خود مگو جویا
همین بس است که بال و پر کبوتر سوخت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş