شمارهٔ ۲۹۸
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
شکرین لعل او مکیده ماست
کوچه زلف او دویده ماست
یار ما آمد و صفا آورد
باده بی غش رسیده ماست
مزه ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیده ماست
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریده ماست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş