شمارهٔ ۳۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
چه سان بینم به دست غیردامان وصالش را
پریرویی که پروردم به خون دل نهالش را
به جای اشک حسرت خون دل می بارد از چشمم
ز مژگان تا به چنگ آورده دامان خیالش را
به چشم کم مبین افتادگان عشق را هرگز
که از چرخ برین برتر بود جا پایمالش را
از این پیمانه چون پیمانه دل بوی درد آید
که آورد از مزار عاشقان خاک سفالش را
چو عمر رفته دیگر بر سرت هرگز نمی آید
مگر در خواب بینی بعد از این جویا خیالش را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş