شمارهٔ ۳۵
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
ضعف کرد آگه از احوالم دلارام مرا
رنگ از رخ رفته من برد پیغام مرا
ترسم از جوش نزاکت چون رگ گل جا کند
تار پیراهن به تن شوخ گل اندام مرا
دام در خاکی بود هر جلوه موج مرا
بگذراند بس که غم در کلفت ایام مرا
همچو آن زخمی که بعد از به شدن آید بهم
محو می سازد نگین از ننگ من نام مرا
بس که جویا خو به سختی های دوران کرده ام
در دل خارا شرر کی دارد آرام مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş