شمارهٔ ۳۸۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
از شعاع روی او آفتاب درتاب است
پیش مهر رخسارش ماه کرم شب تاب است
کی به دولت دنیا می رسد زخامی ها
تاب گوهری نبود رشته را چو بیتاب است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş