شمارهٔ ۴۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
با آنکه فتاده ام به راهش چون گرد
یکبار به سهو هم مرا یاد نکرد
هی هی چه بلا شوخ دل آزار است او
الله چه بی مروت است آن بی درد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş