شمارهٔ ۴۵۹
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
کردی چو کباب ستم عشوه گری چند
یابی نمک گریه خونین جگری چند
در راه تمنای تو بی پا و سری چند
از دیده برون ریخته لخت جگری چند
بشکن قفس سینه و بر باد ده ای آه
از لخت جگر لاله صفت بال و پری چند
از فطرت عالی بدافلاک نگویم
حیف است کنم شکوه بی پا و سری چند
ای مرغ نگه بی رخ او گرم طپش باش
بر باد ده از پلک و مژه بال و پری چند
فریاد که در هند سیه بختی هجران
مویی شده ام از غم نازک کمری چند
در مدرسه عشق تو شاگرد جنون است
از پیر خرد یافته جویا نظری چند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş