شمارهٔ ۵۳۰
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد
آبرو شمع نهانخانه گوهر باشد
صبح از صدق صفا فیض جهانگیری یافت
هر که دل را کند آیینه سکندر باشد
اینقدر خاک تمنا چه فشانی بر دل
تا به کی آب حیات تو مکدر باشد
غیر را راه مده در حرم کعبه دل
نیست شایسته مسجد که مصور باشد
چه بلایی است عزیزان مرض بیدردی
داغ دل گر نشود نیک نکوتر باشد
این غزلهای تو جویا که بعینه قند است
از لبش گر شنوی قند مکرر باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş