شمارهٔ ۵۷۰

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
از گریه دیده ای که سفیدش نمی کنند روشن سواد سرمه دیدش نمی کنند با درد و غم کسی که نه امروز صبر کرد فردا به جام صاف امیدش می کنند دیوانه ای که شسته زامید و بیم دست پابند دام وعد وعیدش نمی کنند جویا چو گل کسی که دهانش دریده نیست محروم بزم گفت و شنیدش نمی کنند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.