شمارهٔ ۶۶۸

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
شب که حالم زغم هجر تو دیگرگون بود بر کفم ساغر می آبله پرخون بود دیده دیدم که به خوناب جگر می غلتید خبر از حال دلم نیست ندانم چون بود معنیی نیست در این نشیه مگر با مجنون آنکه پنداشمتش بی خرد افلاطون بود شوخی رنگ تو می آمدم امشب بخیال دیده ام تا به سحر جام می گلگون بود چه کشیده است ز عالم به دماغی که نداشت آنکه از دایره باده کشان بیرون بود شأن هم چشمی جویا نبود مجنون را هر سرشکی که چکید از مژه ام مجنون بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.