شمارهٔ ۷۷۰
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
ز مستی گر رسد دستم به لب های نمک سودش
شود یاقوت دست افشار لعل خنده آلودش
مروت نیست با طبعم گهی از ناز می گوید
چه می کردم اگر انصاف هم یارب نمی بودش
نگاه گرمی امشب آتشی افروخت در دل ها
که چشم مهر و مه روشن بود از سرمه دودش
به امید مروت صبر بر بیداد او کردم
ندانستم جفا و جور جویا خواهد افزودش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş