شمارهٔ ۸۶۱
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
بی تو بیگانه چو عکس رخت از هوش خودم
با تو چون جوهر آیینه فراموش خودم
مست کیفیت خود گشته ام از دولت عشق
بیخود از نشیه توحید و قدح نوش خودم
حاصل محو خیالی است پریشان مغزی
جام حیرت نگهم بیخود سرجوش خودم
کنج عزلت بودم غنچه صفت سینه تنگ
هست دلبستگیی با لب خاموش خودم
بسکه دارد به تنم رنگ تو هر قطره خون
غنچه آسا به خیال تو در آغوش خودم
صد زبانست مرا در دل خونین پنهان
غنچه رازم و مهر لب خاموش خودم
عشق قمری صفت افکنده به گردن جویا
حلقه بندگی سرو قباپوش خودم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş