Anadan Doğma Ölü

ağlamıştın ellerim kadar gözlerini sığdıramamıştım yüreğime avuçlarımda tadı tuzu kalırken çizik çizik bakışlarının... ışığım kesik sesinle unutmuştun beni aslında en önce ve o an zaman çok kısaydı ben kısaydım uzun olan unutmandı ellerimde bıraktığını unutmasan sessizliğimi hiç bozmamamı boyu uzar hem akşam alacalarının evlerin kirpikleri bize açılır bir kezcik olsun unuturuz ağlayışlarımızda hiçbir zaman hiçbir üçüncü olmadığını... nutku tutulur anılarımızın her şey geçmiş olmaktan çıkar önümüzde uzun uzadıya bir pazar tatili nefesinin şarkısıyla uyanırım ben sen de öpmemle şarkını özledim ayva tüylerini hadi gül yavarırım gene çocuk parkları gibi... kederin noktası yok yüzü hayalsiz heyecanım tozlu köy yoluna meraklı başak rengi isteğine boyun eğiyorum şımarık aylardan kalma güvercinler gibi gökyüzü ayrılışımız gibi harfsiz yaşadığımı anımsamak istiyorum ünlemler yorumuydun yüreğimin su ve toprak yalnız kaldı mevsimsiz ağladım acının soyağacı yapraksız anadan doğma ölüyüm...