Bir

zaman yan çiziyor yaşlanmışlık sıyırıyor bu hengameden bir kalansızlığım sızım sızım kalın sızım... kuşların erken göçleriyle uğraşıyordum hep ve şimdilerde adım adım zorlandım bırakmaya bırakılmaktım... bu aslında adım adım ilmek ilmek bütünlüğü bozulmamışlık bir tümdengelen tümevarımdım bir ölüm... saçlarını düşlemek topraklaşmaktı aslı bitmez şu iyiliğin ve kötü kötürüm çok kötü iki çünkü iki etmem hiçbir sözünü çünkü bir hep bizimle birliktedir... ve maalesefsiz herkesleşmekten gelmektim ve en çok ve en özellikle senin aşkına çünkü gözlerimi boyamazsın çünkü biliyorum çünkü bak zannetmiyorumdayım hep hiçbir şeyi bu birdir bir... annemin sesi yok parklarda kızım hüznü öğrendi babam sisli düşlerimde şefkatli kardeşlerim hayatla karmaşık sokağımızın üzerinden artık köprü geçiyor uçurtmalar azaldı göğün şımarıklığında çocuk aşklarsa değişmediler içimde hiç bir bir...