Değildi

K Kağan İşçen Kağan İşçen
0 Altın Yaprak
1. tüm ayrılıkların sonunda tek o aynı annemin saç tellerine sığınır korkularım yoksul ve yoksun kışlarda ağlar gibi çaresiz... 2. hayat aynan olmak isterim bencilce ve bir kır evi kadar sessizliği abartısız ölmek isterim kuytusunda yokluğunun... 3. güneşte şımarık mavide uçarı beyazda sarhoş martı sen mi bana özeniyorsun ben mi sana yoksa ikimiz mi özgürlüğe... 4. kırıktı soğukluğu bile tanış gülüşüme hangi yıla ait olduğumu anımsatmaya çabalı kırmızı tuğlalarla örülü bir ağutosla şımarık yüreğime inen asmadan is kokulu rutubet kışına kırıktı... 5. takvimlerde kaldı anısı ayak bileklerime kadar kar bir ara sokak ürpertisi sonrası ağlamak gibi üşüdükçe gölgelere sokulan utancından gençlik aşkı sanılanından ama değildi işte... 6. ev: ışıkları kör odaları rutubetli kimseyi özlemez gibi halleri pencereleri yalancı sen: tavanında ne bulduysa gözlerin en son ona bakıp gittin yağmur grisi bakışlarını açarak sonsuzluğa ben: kaldım dipte... 7. sahil renklim ol istiyorum köpükleri kirli kışta eski yün montuma sarınalım çamurlu ayaklarım yorgun düşlerim gündüz yorgunu bir bardak çaya sığınalım uyanayım...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.