Gözgözü Görmezdi

gözgözü görmezdi kar suyu ayaklarıma dolardı kargalarla beraber üşürdük içimde sadece sıcaklığın olurdu yol boyu seni düşünürdüm kargalar soğuktan yere düşerdi ayaklarıma kar suyu dolardı ince bir türkü sızardı gözlerimden sanki dünyaya güneş sızardı yalnızlığımız bozulsun istemezdik türkümüzle ısınırdık yol bitmesin isterdik biz kargaları severdik kargalar son nefesleriyle bize gülerdi gözlerinde ağlayan tebessümleri gençliğimize gülerdi ayaklarımıza kar suyu dolardı fırtınaya inat türkümüzü söylerdik gözgözü görmezdi zaman nedir bilmezdik şaşkın sille tokat karla karışık bir yağmur ayaklarımızın altında buz kırıkları yüzümüzün o anki anlamıydı zaman başkası olamazdı kargalar vardı aşkımızı şenlendiren biz laf ebesiydik kargalar söz ustası gülüşürken gözlerinde hiç bitmeyecek o ağlayan iyimserlik kendimizi bırakır kargalara ağlardık yollar tozlu uzun sopsoğuk bir griyle uzar giderdi zaman nedir bilmezdik gözyaşlarımıza babasız akşamlar çökerdi fırtına kimliksiz ceplerimize inerdi ince türkümüzü köprüler söylerdi işi gücü bırakır köprüleri ezberlerdik zaman nedir bilmezdik yalnızlık babamız olurdu gözgözü görmezdi yaralı olurduk iç burukluğumuzda deniz sargısı bizi yok edecek dalgaları beklerdik uyumak isterdik üşüşürdük mangaldan bozmamızın kıyıcığına eteğine tutunurduk işte o ince bir türküydü her şeyi bırakır ışıklarla sevişirdik sabah olmasın isterdik annemiz olsun gece örtsün acılarımızın üstünü zamana söylenmedik söz bırakmazdık kendimizi bırakır kargalara ağlardık yollar sopsoğuk gri bir çizgiyle koşar giderdi elimiz kolumuz bağlı kargaların çığrışını özlerdik ayaklarımıza kar suyu dolardı zaman nedir bilmezdik