Herkesteki Hiçkimse
K
Kağan İşçen
0
Altın Yaprak
gece kazandı
kendi ağırlığımda eziliyorum
ölümden korkum yok
daha iyi görüyorum
gözlerimi kapayarak
içimdeki gözlerini
güveniydin uzağın
yol yorgunluğuma
o
tanrının bana emaneti
ben
onun yalnızlığa emanetiyim
yalnızlık yeniden tanrıya emanet
gökyüzü ağladı
yeryüzü yaralandı
çok görmüyorum gidişini
herkes sevdiğini sandı
hiçkimse sevilmeyi bilmedi
sen sandın
ben bilmedim
herkesteki sevgi
hiçkimsede sevilmedi
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş