Işıkları Aç

yüreğim gülüşlerinle dolu ne kadar ağlasam boşalmıyor içi içimdeki her gülüşünden ayrı bir ayrılık sana döktüğüm her göz yaşımdan ayrı bir yalnızlık doğdu bir ben öldüm... saç tellerin sazıydı özlemlerimin parmaklarımda o hep buruk o hep acı o hep ılık o hep tiz tını ömür nağmesi diyorum adına sende kaldı ömrü... bir hiçlik parçalanır azgın yağmurda zaman ansızın yok olur aşk unutur ayrılık kendine kavuşur öylesine yalnızım ölümse tek banadır... gelişin vardı kim gittiyse kalandım sevdin sevdinse bütün yalnızlıkları ben anladım suçlandım... gecenin gözleri kör görmüyor milyonlarca yıldızın yalnızlığını sokaklar üşüyor ben o üşümeyi paylaşıyorum evler çocukları uyutmak için olmalıdır mutsuzlukları örtmek için değil ışıkları aç bütün insanlık adına görmek istiyorum gülüşlerini...