Karanfildi

kitaplardan çaldım kendimi seni bulmaya zamanım olmadan buldum kendimi... karşı karşıya geldik en sonunda her şey bitmişti... hep sadeydim gözyaşlarımla yıkadım kalbimi ağlamadım hiç... karanfildi sanırım uzun kış akşamlarında gülüşün yerine dokunmaya kıyamadığım... hep kaçtım hep özledim gelmeyi bilmiyorum gitmeyi öğrenemedim ilk soğuklarda çocuk son sıcaklarda ihtiyar akla ziyan ömre zarar aşk en büyük yalnızlık... sisli ve serin bir sabahtı çamurlu ve uzun bir caddeydi yoktun o zamanlar şimdi varsın ayrılığımda olmayan senden olan sene geçiş yaptı saçlarını ölesiye okşamak isteğim yine sisli ve serin bir sabahta çamurlu ve uzun bir caddede düşündüm tüm bunları... ya eski daha temizdi ya ben şimdi daha kirliyim bir içimdeki sen aynı... yaşamak fazlaydı aslında sevmek zorunlu ve sevmek için yaşamaya çalışırken yaşamak için sevdim senin sevgini... ayrı kalacağız adı konulmamış uzun ömürlü bir ölümde ağlarsam yanlış anlama gözyaşlarım ikimize değil ömüre ve ölüme... biten yazlardasın gelmemiş kışlarda ölesiye özlemeksin doyulmamış zamanlarda kalbimde oynaşan tığ ucusun göz kapaklarımın altındaki karanlığın tek suçusun giden göçten geride kalan boşlukta sessizliği bozan son arkadaşlıktasın rüyalarımdaki amansız kaçışta ilmek ilmek nakıştasın buyur eden değil veda eden bakıştasın hadi bende de ol...