Katıksız Rica

çığırından çıkınca caddelerin açık renkliye bürünmesi güvercinlerin hezeyanlarıyla şenliklerine ara verdi ağaçlar sırtım terli semt sakinliğine özeniyorum ara sıra aslında aslında başıboşluğumla meydan okuyorum bütün beklemelerin aptal çıkışısızlığına... keder kıvrımlı bir ezgiyle şahlandığında gece sıkıntısı sokağa bile bakmaya üşenir kalp atışlarımın küllenişi sabaha karşılarla karşılaşmayı sever düşünmek defalarca uzun boylu konuşmaların yorgunluğuyla paylaşılmalı çölün rengi her seferinde bir ilk şarkı... karga bakışlı ilkgençlik yıllarımdın bazen yalpası yapayalnız ayaklarımda kar suyu kafam üç tıraşlı ve üç ayda bir son matineli sinema naylonumda ıssırıklı elmamdın saman kağıda bir sosyalist broşür bir aşk ilanı uzun cümleler kurdurmaya meraklı güzelliğinle mülksüzleştim arkadaş sargılı öğrenci harçlıklarıyla sevişirdi anlayan melankolik bakışların acele mektuplarda ama acı çekmek hiçbir zaman hayalî değildi katıksız öl benimle...