Kendimi Hiçbir Yerde

yağmura söyleme yalnız sana ağladığımı kıskanmasın ıslanmaktan korkmuyorum sensizlikten utanıyorum göz pınarlarımın denizidir seni özlemek yağmur göz yaşlarımı yıkıyor hangi damlasında gizli ellerin söyler misin... sensizlikten korkuyorum herşeyi yutan bir karanlık gibidir seni özlemek uyandır beni gözlerim ya seni görmüyor ya böcekler yiyor seni çağıran bakışlarımı yağmur sessiz ben ıssızım gözlerini mi yumdun bilmem kendimi hiçbir yerde hissetmiyorum... ateşe söyleme yalnız sana yandığımı içlenmesin yanmaktan korkmuyorum sensizlikten üşüyorum yüreğimin cehennemidir seni beklemek ateş dudaklarımı yakıyor hangi harında saklı öpücüklerin söyler misin denizsizlikten korkuyorum uçsuz bucaksız bir çöle bağırmak gibidir seni beklemek duy artık beni sesim ya sana uymuyor ya koca ormanlar yutuyor sana bağıran haykırışlarımı ateş kıvılcımsız ben ışıksızım bensizliğe mi uyudun bilmem kendimi hiçbir yalnızlıkta hissetmiyorum... toprağa söyleme yalnız sana ektiğimi özlem tohumlarımı öfkelenmesin ölmekten korkmuyorum ben zaten her an ölüyorum sensiz yaşayarak herşeyin sonudur seni bulamamak toprak bedenimi sarıyor hangi zerresinde söyler misin avuçların susuzluktan korkuyorum kıraç gurbetlerde kavrulmak gibidir sensiz yaşamak al artık dudaklarımı avuçlarına serabın özlem kuyumda acılaşıyor kendine doyur beni uzaklığın açlığıma yetmiyor sonsuz kıtlıklarla yağmalanıyor yeryüzü toprak susuz ben kuytusuzum ayrılığı mı doyurdun bilmem kendimi hiçbir kavuşmakta hissetmiyorum...