Küçük Harfli Kopuk Kopuk

karanlığın sahnesinde ipekten yumuşaktı unutulmak unutulmaktan korkmamaktı büyümek sessizliğin hatırına dün uyanmanın tadına doyamadı ürpermek yalan dolu bize zorla biçilmiş ömrü yaşıyoruz sırf ölmek için tüm güzellikleri kapsıyor adın nedensizce ve bir solukta nedensizce bir solukta geldim adsız ve soluksuz gideceğim coşkun bir yağmura dönüşünce şımarıklığı hüznünün yanağından süzülen iki selde de boğulan benim sabah koşturmacasında sırtıma vuran ilk gün ışığım mutluyum seninle bir anlığına annemin dizlerindeyim gizemli sulara dokunacak gibiyim ağrılı bedeninde hıçkırarak ağladığımda son nefesinde kendinden kaçışının hayat cümlem imlasız başlığı yok yalnızlıklarımın küçük harfli odalardan bakıyorum uçsuz bucaksızlığına dönemeçlerin ardını bilmeden durmamaktır denize doğru aşk intiharla evlidir yalnızlık ve ayrılık adlı iki çocuklu mavi yanıltıcıdır esmer tutkularda gri güneşli sıcağı sıcağına yaşanmalıdır sevişmek ölesiye