Nisan Yeşili Kelebek

tir tir titrerken şuh dalgaları akdenizin ayaklarımı yakan kumsal kumlarının kabullenmiş rahatlığında kıtlığını duyumsuyorum ellerinin beklemiş su kokusunun... ah bu sonsuz iyot esintileriyle serçe parmağını tutacağım günü özlüyorum bir kalemde tutuşuşumu kıyıda kapkara böcek gibi bir çocuk olmalı dişleri inci beyaz yakışacağımız o gülüşte sen yanımda nisan yeşili kelebek ben şımarıklığını saran isyan hüzünlü serseri meltemi saç tellerinin... koyu sisli bir aralıkta kirlenmişti doğum günüm peşimde mutsuzluğuma sırıtkan uçan balonlarım sana bağırarak sonumu temizliyordum sözcüklerimdeki sesimle bitişin de güzeli ve ümitlisi olur dudağımın seyrimesinde gidiş öykün nolur öldür beni... karpuz rayihalı serinliklerle daldığım bir uyku bu perdenin ucunda gülüşlerini esirgemediğin andaki yanakların olmalı uyandığım an sokağın sesi kahkahan gibi ağlatıyor düşlerimin fersiz kanını göğüs kafesimin adısın yüreğime çöken karanlığın çoban yıldızı yol göster kalp atışlarıma... lime lime olup da gözbebeklerim sararmış resimlerde kesik atar damarlar gibi kanar anılar onca güneşe rağmen çamurlanır balkon düşlerimin sıkıntılı heyecanı yokuşlar başlangıcı incecik o yolun ağaçlılığında çıka gelişini özlerim bebekliğimdeki lekesizliğimle kağıtlara karaladığım göğün bulutsuz hali gibi alnınla evlendirmek isterim hırçın dudaklarımı ben...bir sensiz ölmeye acemiyim ben...özlemler üstadı denize ve sokağa bakma çocuğu