Ölüme Kafiye Şiirler

yerleşik kaygılarla baktık göğe ulaşmak istediğimiz çok şey vardı... uyumak istiyorum uzun bir gecede ölmesem de ölüme kafiye olurcasına... hayata uyamadım hayat bana uyamadı uymak da bana ve hayata uyamadı... kaşlarının arasındaki çizgideyim öfkelerine sıkıştırma yalnızlığımı... sabaha karşı artıyor uzaklık korkularım rüyalarımda daha yakınım aydınlığına... kavuşursak mevsim kovalayalım isterim renkli bir anlamı olsun ölüme beraber gitmenin... tenimle örtüyorum üzerini içimdeki senin görmem bundan aynalara bakınca gözlerini... her gidişin ayrı bir ilk yara yalnızlığımda kaç kez son defa gelebilirsin ki... mutlu olmayı denerdim eskiden sen yokken şimdi anlıyorum niçin olamadığımı... seni bulmakla bitmez yollar seni tanımak da lazım... başlamamış olabilir ama bir sonu olmalı bunun... sana son sözüm bu olsun: hiçbir sözüm sana son sözüm olamaz... boşluğun yörüngesindeyiz olaydı da farklı birer dünyamız olaydı... hepsini bir kenara ittim hiçbirinde kalan yokluğundayım...