Sancıdaydı Kırmızısı Kanımın

sancıdaydı kırmızısı kanımın zamanı kalmadı ağlamanın tınısını yitirdi kış suları kıt kanaat otobüs duraklarında ayaklarımın sızısı savunmasız beklemeye seni daha mavi bir ülkede yaşamazdık o zamanlar… yapraksızlığı caddelerin canımın kan yongası bir tek ayrılığı hatasız yaşayanda ön yargısız resmederek kangren kendime ihanetleri gözlerime gökyüzü kendine gurbet akşamı beklemek başlı başına bir iş gün yüzünü yüreğine gurbet bilene sabrını puslandırarak gönül değirmenimin yeni bir ölüme yol açarsa yokluğun sevgimden öte bir korkunç sonsuzluk boşluğu kalır ve kim çeker gözlerimden asırlık soğuk suyu seni susturabilmek için içimdeki avuçsuz ellerinde yanan çığlığımı