Sanmayı Özlemek

Zerrin Özer'e... Sanmayı Özlemek I Sızılı geçiyor ilk yaz geçiyor gerçi kolları ağaçların güzel özgürlüğüne hazır yarım pencerenin o pencere bizim sanırdım ikimizin... sanmayı özlemek ilk yaz bu akşama doğru belki de söylenmemişi söylemekti ama bu akşam ilk diye bir eylem yok artık Sokakların kokusuyla büyülenecek esrarı yasamakta direnmenin Hiç bir isme uymayacak yalnızlığım ve sesim yakışmayacak hiçbir çağırmaya çünkü özgürlüğü yakın yaralı yarım pencerenin bizi bir başımıza bırakacak beni de... II kaldırımlardan daha tutkuluyum adımlara hiçbir sokak beklemez hiçbir gölgeyi benim beklediğim kadar ve bir de kentlerle yarışır kalabalıklara ev sahipliği yalnızlığımın... ağzını bıçak açmaz acının gece diye bir şey kalmaz sanki kendimle konuşurum aynılaşır o anımla her gündüz her yer dersem adresim olur hicbir yer dersem gittiğim herkesin yoldaşıyım hiçkimse benim eşim yolların imdadına yetişir merakım sonumu beklemez hicbir adım ben başkaları için varım başkaları birbiri için seni kendim için sevmedim ben senin emeğinim...