Uzun Cadde Şovalyesi

günü hatalarıma kurban ettim dalga kıranlar boyu kargaşa çıkardım mahşeri bir kalabalıkta haykırdım yalnızlığımı iş zamanıydı kimseyi dinlemedim başıboşluğumda kaçmak isteği sıkıntısı bir şeyler yanlış gidiyordu manzaram bozuk sigaraya başlamayı düşündüm kaç kere ne mutluluk altın tepsideydi ne mutsuzluk umurumda gözyaşlarımla hafifleyemedim hayır yoktu denizlerden sözcük azığım bitmişti sisli bir ormana yakalanmış kuşlar gibi dilsizleşmişti kederlerim tanımım yoktu ifadesiz seslenişimde alalı bulalı bırakmışlık yarını düşünmeyen bu çocuk ben miyim zamanları aşklarıyla ölçülebilir uzun cadde şovalyesi ezberimde tuttuğum yaşama isteğinin beni bırakmış hali suç işlemek isteğimi telaşlı anlarımda yüzüstü bırakan bu senin olmayışın değişkenliği sesinin yüzünün her şeyinin caddelerden gene anılar yığını topladım kırsal tutumlu tavırlarının sahteliğini sırf saflaşmaktı yargılara kanmadan bakmak buğusuna yıpranmışlığının yangınlardan geçik saçlarını ellerimin fısıltısıyla taradığını hatırlamaktı bakmak özlemlerimin özlemine bir bahar karşılaması gibi acıların bitişini beklemeklerden bir çeşitleme bakmak uzun caddeleri arşınlayarak sokulganlığının yanımda olmayışına sanki yanımdaymışsın gibi ince fikirli soytarılıkları hiç sevmemiştik mutluluğu iğde kokularını paylaşmakta arayan kaba saba çocuklardık uzun mu uzun caddelerde kahkahalar savurmaya sevdalı hiçbir hayat hakkını yedeğine almamış birer masal serüvencisi kendi ayaklarına kaldırım taşları döşemeye üşenmeyen birer uzun cadde serserisi ılık ve tuzlu gözyaşlarıyla sevişmeyi seven birer çocukluk etme düşkünü özlemlerin de özlemi olduğuna inançlı aylak sakallı sokak tayfası kendi duraklarına küskün birer yağmura yakalanma öyküsü şimdi istersen dudaklarını arayışımı sorgula dudakların senden ibarettir ya ölümle şakalaştığımda cadde cadde kırlangıçlarla konuştuğum telaşının hangi gökten miras kaldığını ama sen dudaklarından değil milim milim an an benden ibaretsin ayrılıkla şakalaştığında bu şakalaşmalar neyin provasıdır ah bir bilsem ve de uzun caddelere muhtaç mıdır ki bir ömrü iki göz için dinamitlemek aşkta ustaysa ölmekte sakardır yürek çünkü