Yanağında Bıraktığım

Yanağında Bıraktığım siyaha bürünür kar şahrem şahrem isyan senden sonrası tufan senden sonrası çığlıksızlık düşlerimden sıyrılarak tutsağın olurum yeter ki saçların dal olsun hazan kuşlarıma matem tutar beyaz örtüsü gösterişsiz ölümümün gidişimle bollaşır dağların izi dudaklarında çığlı kirpiklerin saçak altı olur öpüşlerime solmazsın asla solmazsın sesin şavkır topraktan kalkar tutarım ellerini ellerin benimdir sislenir anlaşılmazlık uzak liman ışıkları yankılanır ıssızlığında ağustos böcekleri sus pus ipin ucu kaçar kapanır gözlerim oynar yüreğim cam kırıklarında şahrem şahrem isyan senden sonrası tufan senden sonrası çığlıksızlık çocuk öper gibi okşarım saçlarının her telini otlara uzanmış ceylanlar karşılar gözlerinin çöl gidişini yanağında bıraktığım mektuptur öykümüz gözlerini toplar alıcı kuşlar sözcüklerimden albümlerimizden kervanlar göçer kalabalık mı kalabalık tekmil kumlaşır bağ bozumlarımız kusursuz vaz cayarız eflatun bakışlı gün doğumlarından siyaha bürünür kendince kar şahrem şahrem isyan senden sonrası tufan senden sonrası çığlıksızlık kendimden sıyrılarak ölüm ortağın olurum yeter ki kaşların sal olsun boğulmalarıma