Mavilerden Süzülen

Çöl tadında bir iklime sürgün edildi Asi ve hırçın mavilerimiz Ve cebimizde kalan son kırıntılarıydı mavilerin Pervasızca sattık ucube bir gecede Karanlığa mahkum olmuş gökyüzüne Kelepçelenmişti ihtiras yüklü bulutları Mavilerden kalma perçinlenen umutları Ay ışığında eriyip yağmıyordu artık üzerimize oysaki O gün ışğında yıkanan saf dilli bir çocuk Koşardı uçarı sevdalara Biz ise yığılıverdik ansızın Dermansız dizlerimiz yılmıştı Yüreğimizin ağırlığını taşımaktan Yıllanmış bir korkuydu Melankolik ruhumuzun süzgecinden geçen Böylece yaşadık birkaç yüzyıl şuursuzca Kalmamıştı elimizde umutlarımız Mavilerden süzülen