Zühre

Ateş böceğinde soğuk ve titrek yanan Asırların buruşuk ellerinden kurtulup, Evreni kucaklayan gösterişli ışığın Muazzam hızıyla zamanı öylece durdurup Şahlansın adamakıllı dipsiz karanlığa Ateş böceğinde soğuk ve titrek yanan Pervasızca yükselsin aşk tufanımız göğe Ağarırken tan yeri yalnızlığımı deşer Kanatır fütursuz leş severin pençesiyle Seviştiğimiz geceler ah o derin nefesler Yol alıp denizlere tekrar yağacak mıdır Fersude akşamlarda serkeş üzerimize Pervasızca yükselsin aşk tufanımız göğe O büyük güneşler ne vakit doğarsa sevgilim Göz bebeklerinde puslu,buğulu ve hülyalı Soğuk pencereler arkasındaki öpüşlerim Silik izler bıraksın kederli yüzünde Hunharca yanan hüzün meşalelerinde O büyük güneşler ne vakit doğarsa sevgilim Sen matemli gözlerine mil çekilmiş yosma Abakanın kokulu hücreleriyle diri, Güçlü yelkenleri gemilerimin,gezinsin Kabaran okyanus gözlerinde,fırtınayla Açsın yakamozlar - deniz çiçekleri- -Ey!matemli gözlerine mil çekilmiş yosma Yavaşca yayılan zehri alevlerinin Mücerrebnamenin tozlu sayfasında gizli Sabuncuoğlu Panzehiriyle gelsin Bedenimde ürkütmeden avını gezinen Yumuşak başlı Engerek doğaya hükmeden Baştan çıkarıcı tenin soğuk,kıvrak dilin Yavaşça yayıyordu zehri,alevlerini