Odam

Sefil konak,kötürüm ve suskun yazgım Bütün renklere küskün hüznün dolar içime -Kaç seherdir,dört duvarım benzi soluk odam Dökülür yaprakların düşlerimin içine Düşler ki sis,buğusunda penceremin Gizlenmişlerdi zamanın bulanık suyuna Yitik hazineleriydi batık gemilerin Yosun tutmuş o ihtiyar sayrılı odamda Sayrılı odam kasvetli havasını Ceset Çiçeği misali çevresine yayar Hüzün pınarında ki buhranlı bakışlarını, Bu havalar,Ölümlü Meleğim seni yorar Ah Bu havalar bakirenin bakışı Kadar titrek,duru ve utangaç gözlerinden Coşup aksın sana mahzun odam,gün ışığı Bulup tenini öperken asırlar ötesinden Fısıldasın kulağına o ölümsüz sözleri