شمارهٔ ۱۶۹
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
زلف بت من گفت که در دور قمر
ماییم کشیده ماه را در چنبر
خطش ز کناره یی برون آمد و گفت
بربسته دگر باشد و بر رسته دگر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş