شمارهٔ ۲۴۴
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
در خور باده لعل تو قدح نوشانند
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آی
که در این خانه تاریک سیه پوشانند
چون قدح گرد برای صف عشاق بزن
تا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشر
دامن مغفرتی بر سرمان پوشانند
دهن قال فروبند خیالی و خموش
راز دار سخن عشق چو خاموشانند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş