شمارهٔ ۳۱۱
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
ای رفیقان به شب هجر چو از آتش من
شمع را سوخت دل از غصه چراغش روشن
سر نه پیچم ز رضای تو اگر تیغ زنی
چه کنم گر ننهم حکم خدا را گردن
نیست در دور تو بی ناله زار آن سر کو
خوش بود موسم گل نغمه مرغان چمن
هرکه لعل لب سیراب تو را بد گوید
گرهمه چشمه خضر است که خاکش به دهن
گر نخواهی که چو گل چاک شود پیرهنت
بی گناهی نکش از دست خیالی دامن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş