شمارهٔ ۵۷
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
دلم را مقام عبادت در اوست
زهی بخت آن دل که فرمانبر اوست
طفیل قد اوست هرجا که جانی ست
عجب سرو نازی که جان ها بر اوست
اگرچه خطش نیست چون غمزه جادو
ولیکن همه فتنه ها در سر اوست
دمادم ز اندیشه خون می خورد دل
چو قلب است لابد همین در خور اوست
خیالی به حشرت خط نیکنامی
همین بس که نام تو در دفتر اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş