شمارهٔ ۹۵
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
آن شاخ گل خرامان در باغ چون برآید
چون لاله از خجالت گل غرق خون برآید
چون در هوای رویش میرم عجب نباشد
هر سبزه ای ز خاکم گر لاله گون برآید
یاران به دور خطش فالی اگر گشایند
بر نام من ز اول حرف جنون برآید
گرچه نمی برآید جانم ز غصه لیکن
چون نوبت جدایی آمد کنون برآید
از گریه بس که بگذشت آب از سر خیالی
تا عاقبت در این کو از آب چون برآید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş