شمارهٔ ۴۱۸

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
دوشم ز قبله روی بر آن آستانه بود اشکم ز دیده سوی درت هم روانه بود در سر می صبوحی و در دیدهها خمار جان بی لب تو تشنه جام شبانه بود دل بود و آه و ناله بر آن در کشید باز چون شمع جان سوخته خود در میانه بود از خال و عارض تو فتادم ببند زلف مرغی که شد بدام سبب آب و دانه بود جانم ز زخم غمزه به چشم تو می گریخت از خستگیش میل به بیمار خانه بود چون در سخن شد آن لب شیرین شکر فشان در گوشها حکایت شیرین فسانه بود القصه زین فسانه مراد دل کمال شرح غم تو بود و دگرها بهانه بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.