شمارهٔ ۴۹۶
ک کمال خجندی
0
Altın Yaprak
گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود
سلطان تویی کسی به تظلم کجا رود
سوی تو چون سلام فرستم که باد را
پیرامن درت نگذارند تا رود
چندان دعای جان تو گوییم کز ملال
می خواسته بر زبان تو دشنام ما رود
بفرست سوی گل سحری بوی پیرهن
کز رشک آن چو غنچه به زیر قبا رود
ای دل ز سیل خون که شد از چشم ما روان
شادی مکن که بر تو هم این ماجرا رود
چون زلف او به گوش نیاری حدیث مشک
پیش تو گر حکایت آن خاک پا رود
رفت آنچه رفت ز آتش دل بر سر کمال
من بعد از آب دیده برو تا چها رود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş