شمارهٔ ۷۷۹

ک کمال خجندی
0 Altın Yaprak
ما چو قطع نظر از روی نکو نتوانیم دل به بیهوده بدگوی چرا رنجانیم محرمی کو که به صاحب غرض از ما گوید که دگر در حق ما هرچه تو گونی آنیم زاهد آن به که گذارد به سر خود ما را زآنکه ما مصلحت خود به ازو میدانیم بیش از آن نیست که او دامن آلوده ز خلق باز می پوشد و ما باز نمی پوشانیم به دهانت که به از قند مکرر باشد هر حدیثی که از آن لب به دهان می رانیم ای دل آن به که نگونی مرض خود به طبیب که ویته صبر بفرماید و ما نتوانیم تا نیابد کس ازین عارض ما وجه وقوف رنگ رخساره به خون مژه می شویانیم ما نه آنیم که گر خاک شود قالب ما گرد سودای تو از دامن جان افشانیم خلق گویند که رندست و نظر باز کمال هرچه گوینده به روی تو که صد چندانیم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.