شمارهٔ ۶۱۵

خاطر به سوی دلبری هر لحظه ما را می کشد آنجا که ما را می کشد این دل هم آنجا می کشد یاری که از خاطر مرا هرگز دمی غایب نشد خط فراموشی چرا در دفتر ما می کشد جانا دگر در کوی خود باد صبا را ره مده کو زلف مشکین ترا هر لحظه در پا می کشد آمد بهار مشک بو در خانه منشین ای صنم کز بهر عشرت هر گلی خیمه به صحرا می کشد ای دل چه ترسانی مرا طعنه که دشمن می زند هرکس که عاشق می شود بسیار از این ها می کشد ای دل اگر افتد ترا ناگه بر آن مهر و نظر در زلف او مسکن مکن کان سر به سودا می کشد بر جان خسرو رحم کن کاندوه هجران سر به سر از فرقت رخسار تو بیچاره تنها می کشد