Ayrılık Beni Benden Çalıyor

Ayrılık beni duvarlara çarpıyor paşam Çiziyor yeşil zeytin gözlerimi Kesiyor içimi Ayrılık beni içten içe yalıyor paşam Koparıyor tomurcuklanan hücrelerimi Kazıyor koparacak gibi derimi Ayrılık beni bin parçaya bölüyor paşam Bir parçamı kargalar bölüşüyor Bir parçamı çakallar Bütün parçalarım bana isyanda Ayrılık beni pamuk gibi dokuyor kilimlere paşam Üstümde tabanlar geziyor eze eze Şu gamlı bülbül altın kafese girsede asla gelmez dize Ayrılık beni benden koparıyor paşam Alıp götürüyor duman bürümüş ıssız vadilere Yarsalar kol geziyor her saniyem isyan Ayrılık beni benden çalıyor paşam Ayrılık beni benden çalıyor Bir dilim tutkuya özlem içinde Kendimden kopup giderim Ayrılık beni benden çalıyor