Gülümser Karanlıklar
K Kibar Tavasav
0
Altın Yaprak
beni tutukladılar anne
güneşin çiçeklerini
bir bahar gününde kopardım diye
tutukladılar
ellerime sıcaktan kelepçeler
taktılar
yüreğimi kör düğüm
her günüm yaptılar
çözülmez ilmikten gecelerim
sonsuzdur usumdaki boşluklar
gün yüzünü özlerim
gözlerimi tutukladılar anne
yüksek duvarlar
aşamam
konuşurum kendimle
kimse bilmez, kimse duymaz niye diye
yüreğimi tutukladılar anne
çılgınca,
bir aşk uğruna tutukladılar
bulutların yağmurlarını çalıp
göz bardaklarıma gözyaşı yaptım diye
tutukladılar
gönlüm de sızılar
kalbimde kelepçe izi
n'olur bakma öyle
ne böylesi
nede yok gayri öncesi
dilimi tutukladılar anne
soğuk bir yorganın altında
kendime kötü söz söyledim diye
tutukladılar
sessizliğin kara gölgesinde davullar
çalınır,
duyamam
çalınır,
duyarım kimi bazen
lakin konuşamam,
konuşmam anne
senin yavrum sözün bana gelmeden
ellerimi tutukladılar anne
sevgiye dokunduğum,
gözyaşlarımı sildiğim için
tutukladılar
sevme dediler
sevdim
sevemezsin dediler
haykırdım
sus dediler dilimi tutukladılar
konuşamadım
hiç düşünmeden yüreğimi kopardılar dalından
gözlerimde kelepçe izi
yüreğim eski bir kilim gibi boş köşelerde
sen bakma öyle n'olur
anne
yoldaşım olur demir parmaklıklar
bir mum dikerim geçmişe
kül olur yanar anılar
anne
yağmurların gözyaşlarını kopardım diye
soğuk bir gecenin kuytularında tutukladılar
aşkın elinden koparıp aldı demir parmaklıklar
sevgi dolu yüreğimi tutukladılar
sevemedim anne
izin vermedi yalnızlıklar
aşk bir cinayet işledi kalbimde
sızısı kanarda kanar
aşka endeksli umutlar
bak yanıyor ateşte cayır cayır kül olup
yanarda, yanar
çok sevdim diye anne
aşkı kendime yol çizdim diye
o pırlanta gözlerin içinde öldüm diye
tutukladılar
yok artık yok baharlar
yok aydınlıklar
yok umutlar
gün yüzünü özledim anne
gül kokmaz üzerimde
yar kokar
yar
yar
'' aşk bir cinayet işlemiş
sabıkalanmış
kibar mı sabıkalanmış
aşk mı
kimse anlamamış ''
aşk bir katilmiş
bir yaşam çalmış
gülümser karanlıklar
herkes bunu bir masal sanmış
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş