Sabah Çiçeğim

kar toplayan kül rengi bulutlar gibi topladı yüreğim sevgini geleceğin her adıma bir mısra kondurdum öksüz ve narin şu sensizlik bir hain ki, bir hain sabah çiçeğim aç gözlerini seyredeyim aç ki; efkarımı şavkında söndüreyim seni özlediğim kadar kendimi bile düşünmedim bir o kadar soğuktayım bir o kadar üşüyenim sorma ne kadar özlemişim yediğim kuru ekmek içtiğim gamsız su soluduğum kirli hava kadar bunu ne bilmişim ne söylemişim sabah çiçeğim aç gözlerini aç seyredeyim aç ki; ataşımı ferinde söndüreyim her şiiri hapsettim bir kar tanesine taneler bana küskün darılgan zamanlar üzgün içinde gözlerinin buğusu yağarken buluttan seni seyretmek ne güzel şey ne güzel bir saçak altından düştü düşecek korkarım üzerime düştü düşecek üşüyor saçaklar aşkından, sarkıtlar damlardan kopacaklar düşecekler üzerime düşecekler sevginin konduğu yere saplanacaklar şu özlemin yüreğimde buz tutacak kadar sabah çiçeğim uğur böceğim ağlayan turnam aç gözlerini aç ki; efkarımı buğusunda dindireyim ben unutur muyum yasemin gözlerinin ciğerlerimi yakan kokusunu beni vuran saçlarının uçuşunu unutur muyum gönlümü yontuşunu ne ben unuturum gözlerinin buğusunu ne unutur yüreğimin yongası sen benim yıldızlarımın asısın ası ası sönük kalıyor gökyüzünde bile çoban yıldızı sabah çiçeğim dil böceğim kanatlı karıncam aç gözlerini aç nolur seyredeyim efkarımı kalemim konuşurken şavkında söndüreyim bir sen yanman içimde yıldızlara bin bedel güneş kıskanır ateşini kıskanır kader, Azrail, ecel sen yaşa ki, ben öleyim canım olsun yoluna berdel geleceksin ortalık karanlık ve denizler uyurken sabah çiçeğim aç gözlerini aç seyredeyim aç ki; efkarını şavkında söndüreyim çiğdem yapraklım yıldız dudaklım aklım varlığın özlemim gün aydınım aşka açan sabah çiçeğim canıııım canım ortasındasın sen açtıkça ben renkleneceğim bir sevdadır bir aşktır tazelenen gönlümde fütursuzca büyüyen gökkuşağı yapraklı yıldız dudaklı kar saçaklı SABAH ÇİÇEĞİM